Birtist í Blaðinu 27. apríl 2006
Björgvin G. Sigurðsson þingmaður Samfylkingarinnar verður seint sakaður um að liggja á skoðunum sínum. Hann er óþreytandi talsmaður flokks síns bæði í ræðu og riti og er jafnan óspar á stóryrði í umfjöllun sinni um menn og málefni. Segja má að hann hafi skipað sér í fremstu röð þeirra vösku Samfylkingarmanna á þingi, sem alfarið hafa valið stóryrðastjórnmál fram yfir samræðustjórnmál. En Björgvin hefur hins vegar á undanförnum árum líka verið valinn til margvíslegra trúnaðarstarfa á vegum Samfylkingarinnar innan þings og utan og trúlega eru fáir sem þekkja jafn vel til innviða flokksins og hann.

Í því ljósi er athyglisvert að skoða stjórnmálaskýringar Björgvins í dagblöðum undanfarna daga, ekki síst út frá því sjónarmiði hver staða Samfylkingarinnar gæti orðið eftir næstu alþingiskosningar. Ef eitthvað er hægt að taka mark á þingmanninum eru allir möguleikar á samstarfi við aðra flokka útilokaðir og því ekki annars að vænta en að flokkur hans muni áfram velja sér það hlutskipti að verða í stjórnarandstöðu á næsta kjörtímabili.

Höfuðandstæðingurinn

Í kringum síðustu helgi skrifaði Björgvin tvær greinar í Morgunblaðið þar sem hann skilgreinir Samfylkinguna sem mótvægi við Sjálfstæðisflokkinn – valkost til vinstri eins og hann orðað það. Ljóst er af greinunum að hann lítur á Sjálfstæðisflokkinn sem höfuðandstæðing Samfylkingarinnar og kemur það í sjálfu sér ekki á óvart í ljósi þess að andstaðan við Sjálfstæðisflokkinn virðist oftar en ekki vera það eina sem sameinar Samfylkingarmenn í einum flokki. Samstarf þessara tveggja flokka getur því tæpast verið kostur í stöðunni að mati Björgvins. Að minnsta kosti ekki ef hann ætlast til að einhver taki mark á orðum hans.

Draumurinn sem varð að engu

Í viðhorfsgrein hér í Blaðinu á miðvikudaginn fá svo aðrir hugsanlegir samstarfsflokkar Samfylkingarinnar heldur kaldar kveðjur frá þingmanninum. Að meginstefnu til er greinin árás á Framsóknarflokkinn. Hann kallar flokkinn "hækju Íhaldsins", segir hann "rúinn öllum pólitískum prinsíppum", talar um smánarbletti, skítverk og skömm og dregur að lokum þá ályktun að gamlir draumar sínir um samsteypustjórn Framsóknarflokks og Samfylkingar virðist sjálfkrafa orðnir að engu. Það er helst að hann sjái einhverja von í því að Samfylkingin nái til sín einhverjum flóttamönnum úr Framsóknarflokknum

Fráleitt að vinna með VG

Eftir að hafa þannig afgreitt hugmyndir um samstarf Samfylkingar við Sjálfstæðisflokk eða Framsóknarflokk snýr Björgvin sér síðan að Vinstri hreyfingunni – grænu framboði. Inn á milli skammanna um framsóknarmenn í áðurnefndri viðhorfsgrein er að finna sjö línur helgaðar þeim flokki. Samstarf við þá telur hann "nokkuð fráleitan kost í ljósi flestra hluta". Það rökstyður hann með afstöðu til inngöngu í ESB og "ofstækis VG í stóriðjumálum og ríkisrekstri á öllum sviðum". Niðurstaða hans er að af hálfu VG "skorti allt frjálslyndi til vitræns samstarfs". Þar höfum við það. Samstarf Samfylkingar og Vinstri grænna er samkvæmt þessu ekki mögulegt að mati Björgvins - að minnsta kosti ekki á vitrænum forsendum.

Dapurleg framtíðarsýn

Af skrifum Björgvins G. Sigurðssonar verður því ekki annað ráðið, en að hann telji útilokað að Samfylkingin geti átt samstarf við aðra flokka um landsstjórnina, nema hugsanlega Frjálslynda flokkinn. Það hlýtur að teljast frekar dapurleg framtíðarsýn fyrir stjórnmálaflokk, sem er víðs fjarri þeim draumi að geta náð meirihluta á þingi. Engin ástæða er hins vegar til að gera lítið úr þessu stöðumati þingmannsins, sem hlýtur að byggja skrif sín á reynslu og þekkingu á innviðum Samfylkingarinnar og samstarfi hennar við aðra flokka.