Breytinga er þörf í Reykjavík

Birgir Ármannsson

Birtist í Blaðinu 26. maí 2006
Ýmislegt skilur á milli flokkanna sem berjast um hylli kjósenda í Reykjavík þessa dagana, en ef eitthvað er að marka málflutning þeirra geta þeir sameinast um eitt, það er að breytinga sé þörf í Reykjavík.

R-listaflokkarnir hafa alla kosningabaráttuna verið á harðahlaupum frá fortíð sinni og gert hvað þeir geta til að láta umræðuna snúast um eitthvað annað en verk sín - og eftir atvikum verkleysi - í meirihluta borgarstjórnar síðustu 12 árin. Þegar gengið er á frambjóðendur þeirra vegna umdeildra mála láta þeir allir eins og þeir séu búnir að liggja í harðri stjórnarandstöðu allan þennan tíma og kenna hver öðrum um það sem misfarist hefur. Samt sem áður verður ekki annað ráðið af helstu forystumönnum þessara flokka að þeir hyggist vinna saman að kosningum loknum eigi þeir þess kost.

Það er til dæmis engin leið að túlka orð Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur í Morgunblaðsgrein á þriðjudaginn með öðrum hætti. Þar segir hún að valkostir borgarbúa í kosningunum séu bara tveir: Dagur B. Eggertsson og Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson. Í framhaldinu vitnar hún svo til orða Dags um að í samningum við framsóknarmenn, vinstri gæna eða frjálslynda komi ekki til greina að gefa eftir borgarstjórasætið – það er að segja borgarstjóraembætti til hans sjálfs. Af hálfu Samfylkingarinnar er því ljóst að hverju er stefnt; áframhaldandi R-listasamstarfi – með eða án Frjálslynda flokksins.

Taugaveiklun eða bölbænir?

Sama kemur fram í Morgunblaðsgrein Ögmundar Jónassonar í gær. Þar hefur hann að vonum áhyggjur af framkomu forystu Samfylkingarinnar í garð Vinstri hreyfingarinnar græns framboðs í kosningabaráttunni og vísar til margítrekaðra yfirlýsinga flokks síns um vilja til samstarfs R-listaflokkanna eftir kosningar. Hann lýkur grein sinni á þeim orðum að vonandi stafi þau skilaboð, sem borist hafi frá Össuri Skarphéðinssyni og Ingibjörgu Sólrúnu, aðeins af taugaveiklun vegna dvínandi gengis Samfylkingarinnar en séu ekki hugsuð sem bölbænir í garð mögulegra samherja.

Forystumenn Framsóknarflokksins hafa ekki svarað því skýrt hvers konar samstarf þeim hugnist að kosningum loknum. Ef eitthvað er að marka ummæli forystumanns hins nýstárlega framboðs exbé.is, Björns Inga Hrafnssonar, er lítill áhugi á þeim bæ á samstarfi við Sjálfstæðisflokkinn. Hann hefur kosið að gera ríkisstjórnarsamstarf við Sjálfstæðisflokkinn að blóraböggli vegna slakrar útkomu sinnar í skoðanakönnunum og í ljósi þess verður að telja ólíklegt að hann vilji taka þátt í sams konar samstarfi á vettvangi borgarstjórnar.

Tími til að breyta

Það bendir því ekkert til annars en að þessi flokkar hyggist starfa saman að kosningum loknum – jafnvel þótt þeim hafi mistekist að berja í brestina á þessu kjörtímabili og ná samstöðu nú fyrir kosningar. Tilhugsunin um að leggja verk R-listans í dóm kjósenda var þeim óbærileg, en engu að síður stefna þeir leynt og ljóst að því að tryggja sér í sameiningu áframhaldandi setu við kjötkatlana. Af þessu er ljóst að eini valkostur þeirra borgarbúa, sem vilja raunverulegar breytingar á stjórn borgarinnar, felast í því að veita Sjálfstæðisflokknum skýrt umboð til að taka við. Allt annað er ávísun á áframhaldandi hrossakaup og bitlingatog R-listaflokkanna. Eina sem raunverulega hefur breyst á þeim bæ er að tortryggnin og sundrungin milli flokkanna hefur aukist.