Borði

Birgir Ármannsson

birgir1.jpg
Kann ríkisstjórnin að forgangsraða?
Viðskiptablaðið, 5. mars 2009
eftir Birgi Ármannsson
Á blaðamannafundi ríkisstjórnarinnar síðastliðinn þriðjudag gumuðu þau Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon af fjölda þeirra mála sem afgreidd hafa verið frá stjórninni frá því hún tók við völdum. Lögðu þau fram lista yfir 30 þingmál, sem ríkisstjórnin hefði samþykkt og sent til þingsins, eins og það var orðað.
Sannast sagna hefur lítið farið fyrir þessum málafjölda frá ríkisstjórninni í þinginu og fór ég af því tilefni á stúfana og aflaði mér upplýsinga um fjölda þeirra mála sem raunverulega hafa verið lögð fram á þingi. Við lok dags á þriðjudag höfðu 16 slík mál, stjórnarfrumvörp og þingsályktunartillögur, verið lögð fram, þar af 7 á mánudag og þriðjudag. Hin 14 málin voru þá ókomin inn í þingið. Á því eru bara tvær hugsanlegar skýringar; annað hvort sitja þau föst í þingflokkum stjórnarflokkanna eða samningar við Framsóknarflokkinn ganga eitthvað seint. Framsóknarmenn hafna því að nokkuð standi á þeim í þessu sambandi og beinir það sjónum að fyrri skýringarkostinum.

Nú er það auðvitað svo, að nákvæmur fjöldi mála frá ríkisstjórninni skiptir engu sérstöku máli fyrir fólkið í landinu. Árangurinn af starfi ríkisstjórna er ekki mældur í fjölda þingmála heldur gæðum þeirra og hvort þau skila raunverulegum árangri. Mér finnst hins vegar rétt að þessar upplýsingar komi skýrt fram því af orðum forystumanna ríkisstjórnarinnar hefur mátt ráða, að stjórnin væri nú aldeilis að standa sig í stykkinu en þingið væri með einhverjum hætti að draga lappirnar.

Ekkert er fjær sanni. Hvorki þingið sem slíkt né stjórnarandstaðan getur borið ábyrgð á afgreiðslu mála sem ekki eru komin fram. Ekki er heldur um að ræða neinar tafir á afgreiðslu þeirra mála sem nú eru til meðferðar. Ég veit ekki betur en að þau séu til málefnalegrar umfjöllunar í viðkomandi nefndum þingsins og um meðferð þeirra hefur verið prýðileg sátt milli nefndarmanna úr stjórn og stjórnarandstöðu. Eina málið frá ríkisstjórninni sem verulega hefur verið deilt um er Seðlabankafrumvarpið en það er fráleitt og lýsir litlum skilningi á störfum þingsins ef því er haldið fram að meðferð þess máls hafi tafið fyrir umfjöllun um önnur mál.

Á blaðamannafundi ríkisstjórnarinnar kom fram að af þessum 30 málum stjórnarinnar lytu 9 að hagsmunamálum heimilanna og atvinnulífsins. Allir flokkar hafa lýst því yfir að mál af því tagi hljóti að vera forgangsverkefni þingsins næstu vikurnar. Ekkert ætti að vera því til fyrirstöðu að leiða þessi 9 mál til lykta fyrir kosningar en vandinn vex ef ríkisstjórnin ætlar að reyna að þrýsta öllum hinum málunum líka gegn. Það mun því reyna verulega á það á næstunni hvort ríkisstjórnin er raunverulega tilbúin til að forgangsraða. Ég er sannfærður um að ekki mun standa á stjórnarandstöðunni.

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.